ΣΤΑ ΖΑΓΟΡΟΧΩΡΙΑ ΑΝ ΠΑΣ ΜΙΑ ΦΟΡΑ,ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙΣ…

ΣΤΑ ΖΑΓΟΡΟΧΩΡΙΑ ΑΝ ΠΑΣ ΜΙΑ ΦΟΡΑ,ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙΣ…

Έχει μια μαγεία αυτό το μέρος είναι λες και πέρασε από εκεί η καλή νεράιδα και ενώ περπατούσε με το χρυσό της το ραβδί ζωγράφιζε αυτά τα υπέροχα μέρη. Εκεί βρίσκω τον δικό μου παράδεισο γεμίζουν τα μάτια μου με εικόνες και η ψυχή μου ηρεμεί μέσα στην απλότητα, την ηρεμία , τις αγνές γεύσεις , μέσα στην οργιώδη καταπράσινη βλάστηση. Θα χαθείς μέσα στα γραφικά χωριουδάκια ,θα δεις χαμογελαστούς ανθρώπους να σε καλωσορίζουν, θα φας τις ωραιότερες πίτες και τα καλύτερα γλυκά του κουταλιού, θα περπατήσεις μέσα στα φαράγγια και θα νιώσεις να γίνεσαι ένα με την φύση. Το όνομα “ζαγόρι” είναι σκλάβικο και σημαίνει πέρα από τα βουνά. Τα Ζαχοροχώρια είναι συναίσθημα για μένα….46 ξεχωριστά πέτρινα χωριά που απλώνονται στην περιοχή του Ζαγορίου της Ηπείρου, στην οροσειρά της Πίνδου τα οποία έχουν ανακηρυχθεί παραδοσιακοί οικισμοί, ο επισκέπτης μεταφέρεται σε ένα ονειρικό σκηνικό από πέτρα και ξύλο που σε συνδυασμό με την ομίχλη και το πράσινο του βουνού ξεπερνούν τις προσδοκίες. Το επιβλητικό τοπίο συμπληρώνουν μοναδικά τα πανύψηλα βουνά, οι χαράδρες, οι λίμνες, τα ποτάμια και τα φαράγγια. Το ξακουστό φαράγγι του Βίκου είναι μοναδικής ομορφιάς και καιρού επιτρέποντος μια υπέροχη εμπειρία πεζοπορίας.

ΦΑΡΑΓΓΙ ΒΙΚΟΥ

Ο Βίκος είναι ένα από τα 46 χωριά του Ζαγορίου και ένας από τους σημαντικότερους προορισμούς της περιοχής και της Ηπείρου γενικότερα. Ο Βίκος πήρε το σημερινό όνομά του από την ομώνυμη χαράδρα, καθώς είναι το κατεξοχήν παρατηρητήριό της και αποτελεί ενιαίο φυσικό σύνολο με αυτή. Κατά την πιθανότερη εκδοχή, η λέξη «Βίκος» έχει σλαβική προέλευση και σημαίνει αντίλαλος. Η ετυμολογία αυτή φαίνεται αρκετά πειστική, αν αναλογιστεί κανείς ότι σε αρκετά σημεία της Χαράδρας κάποιος μπορεί να ακούσει τη φωνή του πολλές φορές.  Μέχρι το 1950, η ονομασία του χωριού ήταν «Βετσικό», λέξη επίσης σλαβικής προέλευσης που σημαίνει βοσκότοπος.

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Έχω επισκεφτεί πολλές φορές το Φαράγγι του Βίκου και πάντα μου κόβετε η ανάσα….έχει μια μαγεία μοναδική. Εκεί θα φορέσεις αθλητικά παπούτσια για να μπορέσεις να απολαύσεις την διαδρομή. Θα περπατήσεις αρκετά και θα φτάσεις στη Μονή της Αγιάς Παρασκευής χαζεύοντας το φαράγγι του Βίκου από ψηλά. Η Μονή βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το χωριό Μονοδένδρι, κτισμένη σε πλάτωμα το οποίο ανοίγεται επάνω από το φαράγγι του Βίκου. Από τον χώρο του μοναστηριού ξεκινάει ένα μονοπάτι το οποίο οδηγεί στο λεγόμενο «Ασκηταριό» ή «σπιτάκια», μία μεγάλη σειρά φυσικών ανοιγμάτων στον βράχο όπου ασκήτευαν κατά διαστήματα οι μοναχοί ή κατέφευγαν σε περίπτωση κινδύνου.

Χαράδρα του Βίκου από ψηλά , αν φωνάξεις θα ακούσεις την φωνή σου ξανά και ξανά….
«Ασκηταριό» ή «σπιτάκια», μία μεγάλη σειρά φυσικών ανοιγμάτων στον βράχο όπου ασκήτευαν κατά διαστήματα οι μοναχοί ή κατέφευγαν σε περίπτωση κινδύνου.

Αφού λοιπόν φτάσεις στην Μονή της Αγιάς Παρασκευής θα νιώσεις δέος…είναι σαν να έχει σταματήσει ο χρόνος, τώρα είσαι τόσο ψηλά που λίγο ακόμα άγγιξες τον ουρανό…Η χαράδρα του Βίκου φαίνεται τόσο ξεκάθαρα από ψηλά που νομίζεις ότι είσαι σε αεροπλάνο…Φώναξε δυνατά και θα ακούσεις την φωνή σου ξανά και ξανά.

Θα γεμίσουν τα μάτια σου εικόνες και θα χτίσεις τις πιο όμορφες αναμνήσεις. Αφού λοιπόν ρουφήξεις όλη αυτήν την μαγική ενέργεια, άναψε ένα κεράκι για να έχουμε την υγειά μας και πήγαινε να βρεις έναν καταπληκτικό μοναχό που ζωγραφίζει αγιογραφίες. Ένας υπέροχος άνθρωπος κρυμμένος μέσα σε ένα μικρό σπιτάκι, γεμάτο από χρώματα και μπογιές. Θα σε καλωσορίσει με ένα γλυκό χαμόγελο και με μια ηρεμία στο πρόσωπο του που ακόμα υπάρχει στην μνήμη μου. Θα σου μιλήσει για τα πάντα στην περιοχή και θα σου δώσει τις καλύτερες συμβουλές ακόμα και για την ζωή σου. -ενώ, θα συνεχίζει να μπερδεύει τα χρώματα μέσα στην εικόνα που θα δημιουργεί εκείνη την στιγμή.- Φεύγοντας μη ξεχάσεις να πάρεις κομποσκοίνι και φυλακτό διότι κάθε φορά που θα τα αγγίζεις θα μεταφέρεσαι σε αυτήν την απόλυτη ηρεμία. Στο δρόμο για την επιστροφή θα νιώθεις πολύ γεμάτος, φτάσε στο χωριό Μονοδέντρι, κάθησε στην πλατεία κάτω από τα πλατάνια και παράγγειλε έναν απολαυστικό ελληνικό καφέ σε συνδυασμό με γλυκό του κουταλιού ( θα βρεις τα καλύτερα, πάρε και για το σπίτι) ή αν αγαπάς το υποβρύχιο να ξέρεις ότι σε αυτές τις περιοχές υπάρχει άφθονο και αξίζει να το απολαύσεις με ένα ποτήρι παγωμένο νερό. Όποια εποχή και να επιλέξεις να πας είναι μια μαγεία εξάλλου μην ξεχνάς ότι σε αυτές τις περιοχές ακόμα και το καλοκαίρι έχει την δροσιά του. Σαν εποχή επιλέγω τον Οκτώβρη διότι το φθινόπωρο για μένα έχει μια ρομαντική διάθεση που με κάνει να νιώθω όμορφα, επειδή έχει μια μοναδικά μελαγχολική και νοσταλγική νότα. Τα φύλλα που πέφτουν, οι πιο κρύες θερμοκρασίες, τα πιο μουντά χρώματα, τα ρομαντικά τοπία. Το φθινόπωρο είναι μια εποχή που ξυπνά συναισθήματα και αισθήσεις. 

Μια μονή χαμένη μέσα στην φύση….εκεί αγγίζεις το θεό
Εξωτερικός χώρος της μονής
Το εκκλησάκι της Αγιάς Παρασκευής.
Αγαπημένο Φθινοπωρινό τοπίο, τα φύλλα έχουν αλλάξει χρώμα…ο χειμώνας είναι στο δρόμο
Πλατεία Μονοδένδρι
Δημιουργώντας αναμνήσεις…..υποβρύχιο με μαστίχα

Βοϊδομάτης Ποταμός

Ένας ποταμός που αξίζει να επισκεφτείς είναι ο Βοϊδομάτης….

Ο Βοϊδομάτης (γνωστό και ως «ποτάμι του Βίκου») είναι ποταμός του νομού Ιωαννίνων, παραπόταμος του Αώου. Οι κύριες πηγές του βρίσκονται κάτω από το χωριό Βίκος. Στην διαδρομή του δέχεται και άλλα υδάτινα ρεύματα που σχηματίζονται στις πλαγιές της Τύμφης ή προέρχονται από το Φαράγγι του Βίκου και τελικά συμβάλει στον Αώο κοντά στην Κόνιτσα. Ο ποταμός έχει συνολικό μήκος 15 χιλιόμετρα. Η ονομασία του Βοϊδομάτη προέρχεται από τις σλαβικές λέξεις voda (= νερό) και mati (= πηγή), και όχι από την καθιερωμένη παρετυμολογία βόιδι δηλ. βόδι και μάτι (μάτι του βοδιού)

Ο Βοϊδόμάτης χαρακτηρίζεται ως ένας από τους καθαρότερους ποταμούς της Ευρώπης, καθώς δεν αντιμετωπίζει προβλήματα ρύπανσης. Τους καλοκαιρινούς μήνες πολύ κόσμος από τις γύρω περιοχές κάνουν το μπάνιο τους εκεί…τα νερά θέλω να ξέρεις είναι πάντα παγωμένα και ναι έχω βουτήξει. Έχω μείνει άπειρες ώρες μέσα στην ηρεμία της φύσης και τους ήχους από το ποτάμι…υπέροχη εμπειρία νομίζεις ότι θα εμφανιστούν νεραιδούλες μέσα από το νερό…γενικά όλες οι περιοχές αυτές είναι ραντισμένες με χρυσόσκονη…

Στην διαδρομή συναντηση με ένα φίλο

Μικρό και μεγάλο Πάπιγκο

Στην πραγματικότητα είναι δύο χωριά το Μεγάλο Πάπιγκο που είναι και το πρώτο που θα συναντήσεις καθώς θα έρχεσαι από Ιωάννινα, και το Μικρό που απέχει από το Μεγάλο μόλις 3 χλμ. Μόλις φτάσεις στο μεγάλο πάπιγκο και αρχίσεις να περπατάς στα πέτρινα σοκάκια θα νιώθεις την ζεστασιά του φροντισμένου χωριού, το βλέμμα σου δεν θα χορταίνει εικόνες και το σώμα σου θα ζητάει να τριγυρίσει σε κάθε δρομάκι. Στην αρχή του χωριού θα συναντήσεις την “Στέρνα” ένα απίθανο, κουκλίστικο γλυκοπωλείο σε ένα παραμυθένιο μέρος και θα σου κάνει φοβερή εντύπωση η ευγένεια των ανθρώπων εκεί. Αφού κάνεις την βόλτα σου στα γραφικά σοκάκια , σταμάτησε να απολαύσεις ένα υπέροχο σπιτικό γλυκό με ένα φλιτζάνι καφέ… και να θυμάσαι ότι όλες οι λιχουδιές είναι φτιαγμένες από τα χεράκια τους με αγνά υλικά…Μόλις απολαύσεις το γλυκό σου πρέπει οπωσδήποτε να κατέβεις στο κελάρι… εκεί θα βρεις μικρούς θησαυρούς λικέρ, μαρμελάδες, μέλι , βότανα, μανιτάρια αποξηραμένα, σπάνια μπαχαρικά για τα φαγήτα σου και τα καλύτερα αφεψήματα  και αν με ρωτάς να αγοράσεις σίγουρα τσάι βουνού με μέντα θα πίνεις όλο το χειμώνα και θα νιώθεις ότι βρίσκεσαι εκεί ξανά.

Στέρνα
Καρυδόπιτα σπιτική
Το “κελάρι” (Στέρνα)

Φαγητό….

Πριν φύγεις από το χωριό φρόντισε να φας σε ένα υπέροχο μαγαζί που βρίσκεται στο κάτω μέρος του χωριού και λέγεται “ASTRA”. Τι να σου πω γι’αυτό το νεραιδένιο μέρος, ένα διαμάντι μέσα στην φύση. Κάθησα σε ένα πέτρινο τραπέζι και γύρω μου υπήρχαν γλάστρες βαμμένες μωβ (αν με γνωρίζεις ξέρεις που αγαπώ το μωβ χρώμα) με λουλούδια και βασιλικό….όμορφα φαναράκια και ένιωθα ότι είμαι στο παράδεισο…ειδικά όταν αντίκρυσα τον κατάλογο κατάλαβα ότι ήταν το καλύτερο δώρο που θα μπορούσα να κάνω στον εαυτό μου….Ο κατάλογος έγραφε μπύρα Κερκυραική και το χαμόγελο έφτασε στα αυτιά…..ναιιιι λοιπόν μπύρα από τον τόπο μας να την απολαμβάνεις στο Πάπιγκο….τι άλλο να ζητήσεις…!!!!! Έφαγα ένα υπέροχο μοσχάρι κρέας με άγρια μανιτάρια (αν και δεν αγαπώ το μοσχάρι ήθελα να δοκιμάσω) , ποικιλία από απίθανα τυριά και απλά θα σου πω ότι δεν έχω φάει καλύτερα τυριά…Το γεύμα έκλεισε με γλυκό του κουταλιού καρπούζι που φυσικά ζήτησα και την συνταγή γιατί ήταν τρομέρα νόστιμο…(θα στην βάλω παρακάτω..) . Φεύγοντας από εκεί ένιωσα ότι οι μικρές απολαύσεις είναι αυτές που δίνουν νόημα στην ζωή …και οι άνθρωποι που τις μοιράζεσαι….τίποτα άλλο δεν έχει αξία…Να αγαπάς τον εαυτό σου, να τον προσέχεις και που και που να του κάνεις μικρά δωράκια ευτυχίας …..ευτυχίας όχι ύλη, ανέκαθεν πίστευα ότι η ύλη πρέπει να υπάρχει μόνο για να την χρησιμοποιούμε !!!! Μόνο στιγμές….να ανοίγει η καρδιά και το μυαλό!!!

Κερκυραική μπύρα και αν υπάρχει στην περιοχή σου πρέπει να δοκιμάσεις, αλλιώς όταν έρθεις Κέρκυρα κερνάω
Τυρί μετσοβόνε σε διάφορες γεύσης, βατόμουρο, μπούκοβο, απλό και καπνιστό
Μοσχαράκι με άγρια μανιτάρια και πατάτες
Γλυκό του κουταλιού καρπούζι εξαιρετικό και σου γράφω την συνταγή εδώ…

ΓΛΥΚΟ ΤΟΥ ΚΟΥΤΑΛΙΟΥ ΚΑΡΠΟΥΖΙ

Οι κολυμπήθρες

Κατά την επίσκεψη σου στο Πάπιγκο μη ξεχάσεις να επισκεφτείς και τις κολυμπήθρες που βρίσκονται στη διαδρομή ανάμεσα στο Πάπιγκο και το Μικρό Πάπιγκο (με μήκος 2 χιλιομέτρων περίπου). Οι κολυμπήθρες είναι ένας εντυπωσιακός πέτρινος γεωλογικός σχηματισμός στον οποίο θα βρείς μικρές φυσικές πισινούλες (βάθρες) με πεντακάθαρα νερά τις οποίες μάλιστα, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, αρκετοί τις προτιμούν για μία δροσερή ως κρύα θα έλεγα βουτιά!

Αν είσαι και τυχερός μπορεί να δεις και μικρά βατραχάκια να κάνουν ανέμελα το μπάνιο τους…. Ακόμα δεν έχω καταφέρει να βουτήξω μέσα σε αυτό το Παράδεισο και να ξέρεις το θέλω πολύ…Όμως οι εποχές που επιλέγω να πάω δεν βοηθούν, διότι τα νερά είναι αρκετά παγωμένα…. Ελπίζω να έρθει κάποια στιγμή που θα τα καταφέρω και θα σου γράψω ξανά την εμπειρία μου.

κολυμπήθρες

Η επιστροφή

Η επιστροφή για το νησί μου (Κέρκυρα) πάντα έχει μια γλυκιά μελαγχολία….παρόλο που νιώθω γεμάτη και ευγνώμων μέσα μου, ίσως ο εσωτερικός μου κόσμος να θέλει να μείνει για πάντα εκεί….Πάντα θα επιστρέφω….πάντα….και για πάντα!!!!

Δεν υπάρχει ολοκληρωμένο φωτογραφικό άλμπουμ ταξιδιού, εάν δεν έχεις φωτογραφίσει τουλάχιστον μια ανατολή ήλιου ή ένα ηλιοβασίλεμα… στο βάθος το νησί μου.
Λιμάνι Κέρκυρας- επιστροφή στο σπίτι γεμάτη αναμνήσεις, γεύσεις και πολλά καλούδια…Άντε στο επανιδείν.

20 Οκτωβρίου 2020 – Γράφει η Έλενα Χονδρογιάννη

Copyright Notice

Για την οποιαδήποτε αντιγραφή ή αναπαραγωγή του άρθρου αυτού, θα πρέπει αυστηρά να αναφέρεται η αρχική πηγή με ενεργό σύνδεσμο.